Artsen die naar Nederland migreren kunnen in hun gastland niet zomaar hun beroep uitoefenen. Paul Herfs heeft jarenlange ervaring met het begeleiden van migrantenartsen en zet de problemen rond diploma-erkenning in het verleden en heden op een rij.
Migratiebewegingen van buitenlandse artsen vanuit niet-westerse naar westerse landen doen zich al vele tientallen jaren voor. In landen als de Verenigde Staten, Australië en het Verenigd Koninkrijk worden artsen uit het buitenland actief geworven. Tekorten aan artsen worden daar ten dele opgevangen door in het buitenland opgeleide artsen. Eastwood spreekt in dit verband over een ‘medische carrousel’
Nederland en andere EU-landen werven daarentegen geen artsen uit bijvoorbeeld Turkije, Vietnam of Algerije om tekorten in de zorg op te vangen. Dat neemt niet weg dat artsen vanuit niet-EU-landen toelating vragen om het beroep van arts in Nederland te mogen uitoefenen. Dat is in Nederland geregeld via de wet Beroepen in de Individuele Gezondheidszorg (wet BIG), een wet die in 1997 is ingevoerd.
Verder lezen? Bestel het nummer in onze webshop.
