Moslims voeren al eeuwenlang theologische polemieken en verbale conflicten langs sektarische lijnen. Je zou verwachten dat niet-islamitische wetenschappers hier buiten staan. Toch is dat niet helemaal zo. In deze bijdrage laat Ahab Bdaiwi zien dat het werk van sommige van de grootste islamologen gekenmerkt werd door een pro-soennitische vooringenomenheid, maar ook dat er veel verbeterd is.
Gepubliceerd in 2025/2 Sektarisme Ontrafeld
Het ontbreekt middeleeuwse islamitische literatuur niet aan sektarische polemieken. Hoewel veel van die polemieken zijn gevoerd met wetenschappelijke discipline, zij het een beetje beladen, is een flink aandeel gelardeerd met opruiend taalgebruik en venijn. Als het aankomt op felheid en volharding, konden weinig auteurs uit de middeleeuwse moslimwereld tippen aan de polemieken van de strenge en controversiële Ibn Taymiyya (1263-1328). Als productieve geleerde die over allerlei onderwerpen en thema’s schreef, voerde Ibn Taymiyya polemieken tegen bijna iedere andere moslimgroepering, -factie en -traditie waarmee hij het oneens was. Bijna niemand bleef zijn verwijten bespaard.
Verder Lezen? Bestel het nummer in onze webshop.
