Asis

Op zoek zonder verloren te zijn

'Het is geen wedstrijd. Mijn Berberidentiteit krijgt niet de bronzen medaille.' Asis Aynan (1980) schiet in de lach. De vraag was waarom hij zich op de achterflap van zijn debuut uit 2007, de verhalenbundel Veldslag en andere herinneringen, zich een katholieke, islamitische Berber noemde. In die volgorde. Aynan, geboren en getogen in Haarlem: 'Het zaait misschien verwarring. Maar het is heel simpel. Ik heb op een katholieke basisschool gezeten en ik ben gevoelig voor tradities. Dat is de katholiek in mij.

'' ''

De Amazighrenaissance in Noord-Afrika

De Imazighen (meervoud van Amazigh) zijn de oorspronkelijke inwoners van Noord-Afrika (ook bekend als Tamazgha), een gebied waar Tamazight (Amazightaal of -talen) wordt gesproken en dat zich in de Oudheid uitstrekte van de Canarische Eilanden tot in Egypte, en van de Middellandse Zee tot aan de Sahel. Noord-Afrika werd in de Oudheid opgesplitst in drie regio’s, die Mauretanië (westelijk deel), Numidië (centrum) en Libië (oostelijk deel) werden genoemd. Het grootste deel van de huidige Noord-Afrikaanse bevolking stamt af van de Imazighen.

Rif

Abdelkrim: held van de Rif

Er wordt geen ruimte geboden aan regionale, religieuze of culturele diversiteit, behalve als die als instrument gebruikt kan worden om Marokko neer te zetten als een tolerant land. Dat is af en toe knap lastig, want Marokko is juist een heel pluralistisch land en veel Marokkanen zouden dit pluralisme graag weerspiegeld zien in de media, in de literatuur en in onderwijsmethodes. Om tegemoet te komen aan de groeiende vraag naar aandacht voor de taal en de cultuur van de Imazighen (Berbers) liet koning Mohamed VI het IRCAM oprichten, het Koninklijk instituut voor Amazighcultuur in Marokko.

saq al-Bambu

Een literaire nadwa

De Internationale Prijs voor Arabische Fictie wordt ondersteund door de Booker Prize Foundation. Deze stichting adviseert de organisatoren in het bijzonder op het gebied van het jureringsproces, maar de prijs zelf is volledig onafhankelijk van de Man Booker Prize. Iedere uitgeverij kan maximaal drie boeken inzenden, waarna de jury allereerst een longlist van twintig boeken samenstelt, en vervolgens een shortlist van zes.

'' ''

Read My World

In de uitleiding bij Een middag in Bruay, een bundeling essayistische reisverslagen van Cees Nooteboom uit 1963, zet de journalist W. L. Brugsma uiteen wat de waarde is van de columnist Cees Nooteboom. ‘Mijn vriend Nooteboom ontleent aan zijn schrijverschap de overtuiging dat politiek een produkt is van hetgeen er beneden in het overzichtelijke rijk van het alledaagse leven, slapen, doen en nalaten, gebeurt.’ De columns van Nooteboom lijken in weinig op de enorme stroom meningen die hele volksstammen columnisten tegenwoordig dagelijks over ons uitstorten.

Irakoorlog

Lang leve Irak

Tijdens de oorlog in 1991 was ik in Bagdad. Toen zag ik de hel. Bijna mijn hele familie ontsnapte aan de bombardementen door naar het zuiden te gaan. Mijn broer en ik bleven achter met onze schoonzus, die op het punt stond te bevallen. We hadden een kleine voorraad eten en een liter benzine, die we in huis bewaarden. Als we de benzine in de auto lieten, was de kans aanwezig dat iemand het met een slang zou stelen. Een van de eerste dingen die door de bombardementen werd vernietigd was het elektriciteitsnet.

Obama

Op bezoek in een kaartenhuis

Irak staat niet langer in het middelpunt van de belangstelling. Nu de situatie de afgelopen vijf jaar min of meer stabiel is trekken andere, dringendere crises de aandacht van het publiek. De ernstigste van deze crises, de burgeroorlog in Syrië, voltrekt zich echter aan de Iraakse grens. Wie naar Iraakse leiders luistert, bekruipt makkelijk een toenemend gevoel van paniek: net als Syrië is Irak een mozaïek van verschillende etnische en confessionele groepen. Als het land verscheurd raakt stort de volledige samenleving in met wellicht gevolgen tot over de landsgrenzen.

Read my world festival

Read My World festival

‘Wie door bommen wordt bestookt kan niet over de schoonheid van de orchidee dichten. Althans: niet zonder daarmee ook een politiek statement te maken.’ Dat is de stelling in het essay in deze
ZemZem van Matthijs Ponte, mede-directeur van het nieuwe literatuurfestival Read My World in Amsterdam. Het festival wil Nederlandse en internationale auteurs stimuleren om in hun werk het grensgebied tussen literatuur en journalistiek optezoeken.Tijdens de eerste editie, op 13, 14 en 15 september, is er speciaal aandacht voor Egyptische en Palestijnse auteurs. Voor ZemZem vormt dit aanleiding een katern te wijden aan actuele Arabische literatuur.

Berberspecial

Berberspecial

De voorkant van deze ZemZem wordt opgesierd door Abdelkrim El Khattabi (1880-1963), de Riffijnse jurist die in opstand kwam tegen de Spaanse bezettingsmacht in Noord-Marokko. Deze strijd om onafhankelijkheid resulteerde in de Rifoorlog (1920-1926). Het was een oneerlijke strijd. Niet omdat Spanje een miljoen soldaten in de Rif had gestationeerd, maar omdat het gifgas inzette, waardoor El Khattabi genoodzaakt was zich over te geven.