Irakoorlog

Lang leve Irak

Tijdens de oorlog in 1991 was ik in Bagdad. Toen zag ik de hel. Bijna mijn hele familie ontsnapte aan de bombardementen door naar het zuiden te gaan. Mijn broer en ik bleven achter met onze schoonzus, die op het punt stond te bevallen. We hadden een kleine voorraad eten en een liter benzine, die we in huis bewaarden. Als we de benzine in de auto lieten, was de kans aanwezig dat iemand het met een slang zou stelen. Een van de eerste dingen die door de bombardementen werd vernietigd was het elektriciteitsnet.

Obama

Op bezoek in een kaartenhuis

Irak staat niet langer in het middelpunt van de belangstelling. Nu de situatie de afgelopen vijf jaar min of meer stabiel is trekken andere, dringendere crises de aandacht van het publiek. De ernstigste van deze crises, de burgeroorlog in Syrië, voltrekt zich echter aan de Iraakse grens. Wie naar Iraakse leiders luistert, bekruipt makkelijk een toenemend gevoel van paniek: net als Syrië is Irak een mozaïek van verschillende etnische en confessionele groepen. Als het land verscheurd raakt stort de volledige samenleving in met wellicht gevolgen tot over de landsgrenzen.