George Krugers tijdens een filmopname. Bron: Familiearchief Krugers, Universiteitsbibliotheek Leiden

Zicht op een verboden stad

Iedereen kent de bewegende beelden van moslims uit alle delen van de wereld die de Kaäba omcirkelen. Honderd jaar geleden was bewegend beeld uit Mekka, de heiligste stad van de islam, in Nederland vrijwel niet voorhanden. Pas in 1928, toen de filmmaker George Krugers (1890-1964) vergezeld door moslims uit Nederlands-Indië naar Mekka vertrok, werd de islamitische pelgrimstocht voor het eerst door een Nederlander gefilmd. Na zijn terugkomst maakte hij van zijn filmmateriaal een documentaire die in hetzelfde najaar in Nederland werd vertoond.

Afb. 3: De watermeloenenteelt rond de oases in de Draavallei. Foto: Hmad, een lokale boer

Watermeloenen in de Marokkaanse woestijn

In de Draavallei in Zuidoost-Marokko spelen jonge lokale boeren een cruciale rol in de recente landbouwontwikkelingen. Ze zien nieuwe kansen in de watermeloenenproductie. Grondwater is hiervoor essentieel. Door klimaatverandering, droogte, waterverzilting, en menselijke invloeden neemt de druk op de bestaande watervoorraden echter toe. Dit brengt het unieke landschap in de vallei, met zijn palmbomen, fruitbomen, groente, tarwe en alfalfa, en de boerenfamilies, in gevaar. Hoe kijken jonge watermeloenboeren naar dit probleem? Hoe beïnvloedt dit hun toekomst?

De Israëlische National Water Carrier. Bron: Wikimedia Commons

Klimaatverandering in het Midden-Oosten: over water, conflicten en oplossingen

Op 25 maart organiseerde ZemZem samen met het Grote Midden Oosten Platform een online rondetafeldiscussie over klimaatverandering in het Midden-Oosten en Noord-Afrika, met bijzondere aandacht voor waterproblematiek. Voor wat voor uitdagingen komt de regio te staan en met welke conflicten gaat dat gepaard? Wat voor oplossingen zijn er mogelijk en wat wordt er al gedaan? Drie experts – Louise van Schaik, Aziza Moneer en Karim Elgendy – gingen in gesprek en deelden hun inzichten. 

Gepubliceerd op 26 juni 2021

Cover

Klimaatverandering

Ruim vijf jaar geleden, op 12 december 2015, sloten de leiders van vrijwel alle landen ter wereld het Klimaatakkoord van Parijs. Om een klimaatcrisis af te wenden, spraken ze af om maatregelen te nemen om de opwarming van de aarde te beperken tot 1,5 à 2 graden. Nationale overheden verbonden zich om wetgeving in te voeren met de eigen klimaatplannen die nodig waren om aan ‘Parijs’ te voldoen, bijvoorbeeld op het gebied van CO2-reductie. De praktijk is echter weerbarstig: wetenschappers en milieuorganisaties waarschuwen herhaaldelijk dat overheden lang niet genoeg doen om het Klimaatakkoord te implementeren.