" "

Tussen diva en ta’iba: De strijd om het beeld van de Egyptische vrouw

De vraag ‘wat is er toch gebeurd met de Egyptenaren?’ raakt een gevoelige snaar bij een groot deel van de Egyptische middenklasse. Ze geeft een weemoed weer over het veronderstelde bestaan van ‘de echte Egyptenaar’. In dit essay onderzoek ik posts op sociale media om na te gaan hoe deze vraag online wordt ingevuld. Ik richt me op de afbeeldingen van vrouwelijke bekendheden en de verschillende manieren waarop zij onder de aandacht worden gebracht.

'' ''

Donoragenda’s vs. autonomie: Over de impact van donors op organisaties die werken op het gebied van gender en seksualiteit in Libanon

‘“Ngo-isering” is de term die wordt gebruikt door veel sociale bewegingen, activistennetwerken en academici voor de institutionalisering, professionalisering, depolitisering en demobilisatie van bewegingen die zich inzetten voor maatschappelijke en klimaatveranderingen,’ aldus onderzoekers Aziz Choudry en Dip Kapoor.[1] In Arabischtalige landen heeft de ngo-isering van queer activisme gedurende de afgelopen tien jaar geleid tot een toename van ngo’s (niet-gouvernmentele organisaties) die zich richten op lhbt’ers.

Abir Sarras

Abir Sarras over het educatieve platform ‘Al-Hubb Thaqafa’

‘Ya buwayda, ya buwayda, ana get!’ (Eitje, ik kom eraan!). Een zaadcel met glimmende ogen zwemt tegen een rode achtergrond op buwayda af, een eicel met een zwart brilletje, roze wangetjes en een spiegeltje in de hand. ‘Ben je alleen, of kom je met heel veel anderen zoals iedere keer?’, vraagt ze in Egyptisch dialect, terwijl ze een blik in het spiegeltje werpt. De zaadcel, met de anderen in zijn kielzog, is ervan overtuigd dat hij haar zal bereiken, maar dan wordt plots de toegang tot het eitje geblokkeerd door een zware deur.

'' ''

Gender en seksualiteit

Deze speciale editie van ZemZem is gewijd aan een thema waar in Nederland een complex web van stereotypen over bestaat: gender en seksualiteit in de islam en in de moslimwereld. Het beeld van de islamitische vrouw als willoos slachtoffer van een patriarchale religie en een machocultuur ligt ten grondslag aan menig debat over moslims in Nederland en over de islamitische wereld zelf. Ook lijkt in het Nederlandse dominante discours islam bijna synoniem te zijn voor homodiscriminatie. Deze voorstelling van zaken doet echter geen recht aan de complexiteit van gender en seksualiteit in de regio.