1
min leestijd
A- A+

ZemZem kijkt Movies That Matter: ‘The Man Who Sold His Skin’



ZemZem kijkt Movies That Matter: ‘The Man Who Sold His Skin’

" "

Dit jaar is ZemZem aanwezig bij het internationale film- en debatfestival Movies That Matter. Het festival (16-25 april) toont films en documentaires rond het thema mensenrechten. De fictiefilm The Man Who Sold His Skin van Kaouther Ben Hania is genomineerd voor een Oscar.

The Man Who Sold His Skin is geïnspireerd op het waargebeurde verhaal van de Zwitserse Tim Steiner. In 2008 liet Steiner zich tatoeëren door kunstenaar Wim Delvoye. De tatoeage is in feite een kunstwerk op de huid van Steiner, dat werd verkocht aan een Duitse kunstverzamelaar. Steiner brengt zijn tijd door in galerieën om zijn rug tentoon te stellen. Na zijn dood zal zijn huid worden ingelijst.

In The Man Who Sold His Skin volgen we de Syrische geliefden Sam en Abir. Aan het begin van de film zien we in een nogal dramatische treinscène hoe Sam Abir de liefde verklaart. Sam roept tegen de andere passagiers: ‘Dames en heren. Vrienden, de revolutie is begonnen. Aan ons de vrijheid. Laten we ons bevrijden. Ik hou van deze vrouw. En ik wil met haar trouwen!’ Wat Sam niet doorheeft, is dat een omstander de scène filmt. Het is 2011 en de beelden bereiken de Syrische opsporingsdiensten. Sam wordt opgepakt, maar als een van de officieren een familielid blijkt te zijn, kan Sam ontsnappen.

Zonder zijn geliefde Abir vlucht Sam naar Libanon. Daar glipt hij met een vriend kunsttentoonstellingen binnen om aan de benodigde versnaperingen te komen. Een beroemde kunstenaar merkt hen op en doet Sam een voorstel: in ruil voor een gunst krijgt hij een visum voor België. Aangezien Abir inmiddels in België woont met haar nieuwe man, gaat Sam akkoord. De deal zal de rest van zijn leven bepalen: op zijn rug wordt een levensgroot Schengenvisum getatoeëerd. De kunstenaar merkt op: ‘Wie Syriër, Afghaan, Palestijn is, is persona non grata (...) In de huidige tijd is het transport van goederen veel vrijer dan dat van mensen. Door hem te veranderen in een soort product, bied ik hem de mogelijkheid zijn menselijkheid en vrijheid te heroveren. Nogal een paradox, niet?’

Sams zoektocht naar liefde en vrijheid blijkt inderdaad een paradox te zijn. Als kijker stel je je de vraag: wat is het leven van een vluchteling waard? Sam is geen mens meer, maar een kunstwerk, een object dat wordt verhandeld. Ook rijst de vraag of dit nou echte vrijheid is, als er een prijs van vijf miljoen euro op je huid staat? Sams gekochte vrijheid lijkt een illusie.  Ook aan het einde van de film prikkelt de kunstenaar de kijker door te zeggen: ‘Weet je wat erger is dan deel uitmaken van het systeem? Erdoor genegeerd te worden.’

The Man Who Sold His Skin maakte haar Nederlandse filmdebuut bij Movies That Matter op 16 april. De film is genomineerd voor de Grand Jury Fiction Award.